Posts

पुष्पदरी आणि सात भटके भाग १ - पूर्वतयारी !

Image
दिनांक:  नक्की आठवत नाही. पण जानेवारी २०२३ च्या सुरवातीचे दिवस  स्थळ:पुणे नवीन वर्ष नुकतंच सुरू झालं होतं. ३१ डिसेंबर आला, की नवीन वर्षात शहाण्यासारखं वागायचा संकल्प मी वर्षानुवर्षे नेमाने करते. शहाण्यासारखं वागायची व्याख्या तेवढी वयाप्रमाणे बदलत गेली. लहान असताना ‘लवकर उठायचं. नियमित अभ्यास करायचा. आई-बाबांचं सगळं ऐकायचं, दहा ओळी शुद्धलेखन, तिसापर्यंत पाढे’ असं काहीतरी. आता ‘लवकर उठायचं. नियमित व्यायाम करायचा. फिटनेसकडे लक्ष द्यायचं. वजन कमी करायचं’ असं काहीतरी. संकल्प करायचा उत्साह तीळमात्रही कमी झाला नाही आणि ते मोडायची सवयही मोडली नाही. सालाबादप्रमाणे संकल्प केलेला आहे, पण अजून मोडला नाहीये, ह्या पॉइंटला होते. मैत्रिणींबरोबर चकाट्या पिटण्याचा आनंददायक कार्यक्रम चालू होता. ह्यातल्या बऱ्याचशा मैत्रिणी शाळेपासूनच्या आहेत. उरलेल्या त्यांच्या मैत्रिणी. त्या आता माझ्या चुलत किंवा दत्तक मैत्रिणी. गप्पांचे विषय अध्यात्मापासून आधिभौतिकापर्यंत होते. विषय कसेही वाहात होते. काहीही चालू होतं. बोलता बोलता आधी केलेल्या ट्रेकच्या गप्पा सुरू झाल्या. सह्याद्रीतले, हिमालयातले ट्रेक विशीत सुर...

जीवनज्योती कृषी डायरी - भाग ९ : आंब्यांचे दिवस

Image
काही चित्रपटात किंवा नाटकात एखाद्या सामान्य माणसाला एक दिवसासाठी राजा किंवा मुख्यमंत्री करतात. हे गोष्टीत ठीक आहे. प्रत्यक्षात असं कधी होणार नाही. तरी पण कल्पना करायची झाली तर एक जानेवारीला आपण मुख्यमंत्री व्हायचं, असं मी कधीचंच ठरवलं आहे. एक जानेवारीच का? तर महाराष्ट्राच्या मुख्यमंत्र्यांना एक जानेवारीला हापूस आंब्याची पहिली पेटी कोकणातून भेट म्हणून येते, (असं ऐकलं आहे) म्हणून!! खरं खोटं वर्षा बंगल्याच्या रहिवाशांना ठाऊक. अश्या ह्या भाग्यवान माननीयांना वगळलं, तर बाकी जनतेचे आंब्याचे दिवस एप्रिल-मे महिन्यात सुरू होतात. वर्तमानपत्रात ‘फळांच्या राजाचे पुण्यात आगमन’ वगैरे बातम्या झळकतात. काही लोकं तातडीने आंबे खायला सुरू करतात, तर काही अक्षय्यतृतीयेला. पण हळूहळू करत प्रत्येक घरात आंबे आपलं बस्तान बसवतात. मोसमाच्या शेवटी उत्तरेकडचे आंबे येतात. हापूस-पायरीला चटावलेले मराठी जीव त्या आंब्याचं जरा कमी उत्साहाने स्वागत करतात. तोवर पाऊस येतो. आंब्याची चव उतरते आणि त्या वर्षीचे आंब्यांचे दिवस संपतात. शेती करायला लागल्यापासून आमचे आंब्यांचे दिवस मात्र नोव्हेंबर-डिसेंबरमध्ये सुरू होतात आणि पार जून-...

जीवनज्योती कृषी डायरी - भाग ८ 'ना कुछ मेरा, ना कुछ तेरा'

Image
मध्यंतरी काही कारणामुळे दोन आठवडे शेतावर जाता आलं नाही. आपापले काम-धंदे सोडून शेती करायला लागलो, त्याला आता पाच वर्ष झाली. पाच वर्षात शेताचा इतका लळा लागला आहे, की बाहेरगावी गेल्यामुळे किंवा काही वैयक्तिक अडचणींमुळे जर काही दिवसांची गॅप झाली, तर माझ्या डोळ्यासमोर शेताचा रस्ता, तिथली झाडं येऊ लागतात! त्यामुळे शाळेत असताना ट्रीपला जायच्या दिवशी ज्या उत्साहाने उठायचो, तशाच उत्साहाने उठून, आवरून डबा, पाणी, शेताचे कपडे अशा ठरलेल्या गोष्टी घेऊन निघालो. दर वेळी जाताना साधारणपणे त्याच वेळी, त्याच रस्त्याने, त्याच गाडीत बसून आणि आम्हीच दोघं जातो. परिणामी आमचं सगळं सेम टू सेम असतं. बदल असतो, तो बाहेर. त्या दरम्यान झालेल्या, असणाऱ्या, होणाऱ्या सण - समारंभ -सभा- संमेलने - वाढदिवसांची माहिती झळकत असते. कुठे नव्याने रस्ते खणलेले दिसतात. एखाद्या इमारतींभोवती बांधकामपूर्व निळे पत्रे लागलेले दिसतात. त्या ठरावीक वेळेच्या ट्रॅफिकच्या पॅटर्नचा निरीक्षणातून आपोआपच अभ्यास झाला आहे. सकाळी लवकर जात असल्याने शाळांच्या संबंधातील ट्रॅफिक बराच असतो. पिवळ्या रंगाच्या स्कुल बसेस, व्हॅन, मुलांना शाळेत सोडायला जाणारे...